دانلود پایان نامه

عنوان کامل پایان نامه :

 جایگاه عمل نوعاً کشنده در توصیف قتل در حقوق کیفری

قسمتی از متن پایان نامه :

 

گفتارنخست: مفهوم قتل

قتل، کلمه ای است عربی و در دستور عربی مصدر فعل «قتل یقتل» می باشد و در لغت به معنی «کشتن» آمده است.[1]

در فرهنگ عمید نیز آمده است:« قتل ـ مص [ع] (ق) کشتن»[2]

آنچه که بیان شده است مفهوم لغوی قتل بوده ولیکن قتل در مفهوم اصطلاحی، از مفهوم لغوی خود به دور نمانده است. آقای دکتر جعفر جعفری لنگرودی در ترمینولوژی حقوق، در معنی قتل چنین می گوید: «لطمه به حیات دیگری وارد ساختن (از غیر طریق سقط جنین) خواه به واسطه عمل مادی و فیزیکی باشد، خواه به واسطة ترک فعل».[3] پس می توان قتل را به «سلب حیات از دیگری» تعریف نمود.

 

گفتار دوم: مفهوم عمد

عمد در لغت به معانی ذیل آمده است:« عمد به فتح عین و سکون میم) قصد کردن، آهنگ کاری کردن، بطور جد و یقین قصد داشتن[4] و عمداً به معنای «کاری از روی قصد و نیت نه پیش آمد و تصادف» آمده است.

از لحاظ تاریخ حقوق و در دوران قدیم نه تنها انسانها، بلکه حیوانات نیز مشمول مجازات قرار می گرفتند. امّا بعدها با پیدایش آزادی اراده و ورود آن در علم حقوق، این نتیجه حاصل شد که هیچ کس را نمی توان از نظر کیفری مسئول دانست، مگر اینکه مرتکب تقصیر جزایی در جرایم غیرعمدی و یا در جرایم عمدی، عمد و سوءنیت داشته باشد. عمد از نظر لغوی همچنان که گذشت به معنای «قصد کردن و آهنگ کاری کردن و … می باشد و به جای آن از واژه های «سوءنیت» و «قصد مجرمانه» و غیره استفاده شده است. اساتید فن هر یک در مقام خود تعریفی از

 

 

 

«عمد» ارائه نموده اند که ذکر همة آنها موجب اطاله کلام است. بعضی از علماء حقوق، عمد را «کشش اراده به طرف یک هدف مشخص مخالف منفعت اجتماعی» تعریف نموده اند. این تعریف مانع نیست، زیرا داعی ارتکاب بزه هم داخل این تعریف می گردد و تعریف باید جامع و مانع باشد.[5]

آقای دکتر جعفری لنگرودی می گوید:« قصد نتیجه عملی که قانون جزا آن را جرم شمرده است مانند قصد قتل و جرح. تعبیر این معنی شامل دو قسم است: الف) عمد مطلق   ب) عمد مقید»[6]

[1] – دهخدا، علی اکبر، لغت نامه دهخدا، انتشارات دانشگاه تهران، تهران 1340، ج 32، ص 162.

[2] – عمید، حسن، فرهنگ عمید، چاپ دوّم ، انتشارات امیرکبیر، تهران 1365، ج 3، ص 1877.

[3] – جعفری لنگرودی، محمدجعفر، ترمینولوژی حقوق، چاپ ششم، انتشارات گنج دانش، تهران 1368، ص 538.

[4] – بهشتی، محمد؛ فرهنگ صبا، چاپ اول، انتشارات صبا، تهران 1366، ص 630.

[5] – علی آبادی، عبدالحسین، حقوق جنائی، چاپ اول، انتشارات فردوسی، تهران 1367، ج اوّل ، ص 62.

[6] – جعفری لنگرودی، محمدجعفر، همان منبع، ص 528.

دسته‌ها: پایان نامه حقوق