مسئولیت های سیاسی پیامبر در حوزه سیاست خارجی و روابط بین الملل در قرآن

 دانلود پایان نامه

عنوان کامل پایان نامه :

 مسئولیت های سیاسی پیامبر در حوزه سیاست خارجی و روابط بین الملل در قرآن

قسمتی از متن پایان نامه :

 

مقدمه

پيامبر، علاوه بر مسؤوليت‌هاي فردي و مسؤوليت‌هاي حوزه‌ي رسالت، مأمور به انجام دادن مسؤوليت‌هايي در حوزه‌ي حكومتي نيز بود. تشكيل حكومت نبوي در مدينه و پايه‌ريزي استراتژي گسترده در سياست خارجي و داخلي، يكي از ابعاد شؤونات مسؤوليت‌هاي حكومتي ايشان بوده است. پيامبر نه تنها انباء تشريعي، بلكه به عنوان يك حاكم سياسي در زمان حكومت خود با برنامه‌هاي كوتاه مدت و دراز مدت، روابط مختلفي را در حوزه‌ي سياست خارجي با دولت‌ها برقرار نمود.

شايد از مهم‌ترين اين روابط بتوان از روابطي نام برد كه پيامبر در سطح كلان و در قالب ارسال پيك‌هايي به تمدن‌هاي بزرگ آن روزگار (مانند ايران و روم) را به سوي آيين يكتاپرستي و شريعت اسلامي فرامي‌خواند. برخي از اين روابط به صورت ارسال مبلغيني بود كه در برخي از سرزمين‌ها در حوزه‌ي محدودتري به تبليغ و گسترش حقايق اسلامي مي‌پرداختند. از چشم‌انداز ديگر، مي‌توان اين روابط را به دو دسته‌ي ديگر تقسيم كرد و اين گونه ادعا نمود كه برخي از اين روابط، صلح‌آميز و برخي ديگر، بنا به دلايلي، قهرآميز بود. برخي از اين روابط، روشن و برخي پيچيده بود. برخي از اين روابط با جزئيات آنها در تاريخ ثبت شده است؛ ولي زواياي برخي از اين حوادث در زير گرد و غبار ابهام تاريخ، پنهان مانده است.

روابط خارجي پيامبر، به روابط ايشان با دولت‌ها محدود نمي‌شده است؛ بلكه پيامبر به عنوان يك حاكم، با ملت‌ها نيز به گونه‌هاي مختلف رابطه داشته است. جنگ‌ها و صلح‌ها، تبليغات و مصالحه‌ها، و قراردادهاي تجاري دولتي يا آزاد گذاشتن مرزها براي تجارت خصوصي بين‌المللي و مراودات مختلف در حوزه‌هاي اجتماعي، اقتصادي و فرهنگي، با جستجو در سيره‌ي سياسي پيامبر در حوزه‌ي سياست خارجي قابل كشف و تبيين است.

هر يك از اين روابط داراي استراتژي‌هاي تعريف‌ شده‌اي است كه مي‌توان براي جهان اسلام در حوزه‌ي سياست خارجي، الهام‌بخش باشد؛ ولي از آنجا كه اين پايان‌نامه، متكفل ارائه‌ي يك بحث قرآني است، از اين رو، در اين پايان‌نامه، پس از دستيابي به موارد فوق‌الذكر در سيره‌ي سياسي پيامبر و بازگو نمودن جنبه‌ي مسئووليت‌هاي آن بزرگوار در حوزه‌ي سياست خارجي، سعي مي‌شود مباني قرآني مربوطه اصطياد و تبيين گردد.

هنگامي كه به آيه‌هايي كه در باره‌ي وظايف پيامبر آمده مي‌نگريم، به اختلاف‌هايي ظاهري برمي‌خوريم. از يك سو در آيه‌هايي پيامبر را فقط بشير و نذير معرفي مي‌كند. مانند: «إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ بِالْحَقّ‏ِ بَشِيرًا وَ نَذِيرًا» (بقره/119) و يا: «… وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلاَّ مُبَشِّراً وَ نَذيرا» (اسراء/105).

در جاي ديگر، او را دعوت كننده به سوي خداوند مي‌داند: «وَ دَاعِيًا إِلي اللَّهِ بِإِذْنِه‏…» (احزاب/46)

در آيه‌اي ديگر، او را فقط تذكر دهنده خطاب مي‌كند: «فَذَكِّرْ إِنَّمَا أَنتَ مُذَكِّر. پس تذكّر ده كه تو فقط تذكّر دهنده‏اي.» (غاشيه/21) ولي در آيه‌هاي ديگر، مسؤوليت‌هاي ديگري هم به پيامبر واگذار مي‌كند. مانند: «لَقَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلي الْمُؤْمِنِينَ إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ رَسُولًا مِّنْ أَنفُسِهِمْ يَتْلُواْ عَلَيهِْمْ ءَايَاتِهِ وَ يُزَكِّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَ الْحِكْمَة… به يقين، خدا بر مؤمنان منت نهاد [كه‏] پيامبري از خودشان در ميان آنان برانگيخت تا آيات خداوند را براي‌شان بخواند و پاك‌شان گرداند و كتاب و حكمت به آنان بياموزد…» (آل عمران/164) در اين آيه، پيامبر فقط بشير و نذير نيست؛ بلكه مسؤوليت تزكيه بندگان هم به او واگذار شده است.

در آيه‌هاي ديگري، مسؤوليت پيامبر، حكم كردن ميان انسان‌ها در چيزي است كه با هم اختلاف دارند. مانند: «كاَنَ النَّاسُ أُمَّةً وَاحِدَةً فَبَعَثَ اللَّهُ النَّبِيِّنَ مُبَشِّرِينَ وَ مُنذِرِينَ وَ أَنزَلَ مَعَهُمُ الْكِتَابَ بِالْحَقّ‏ِ لِيَحْكُمَ بَينْ‏َ النَّاسِ فِيمَا اخْتَلَفُواْ فِيه‏…مردم، امّتي يگانه بودند پس خداوند پيامبران را نويدآور و بيم ‏دهنده برانگيخت، و با آنان، كتاب [خود] را بحق فرو فرستاد، تا ميان مردم در آنچه با هم اختلاف داشتند، داوري كند.» (بقره/213)

در آيه‌هاي ديگر، از مؤمنان مي‌خواهد كه از پيامبر اطاعت كنند تا مورد رحمت قرار گيرند. مانند: «وَ أَقِيمُواْ الصَّلَوةَ وَ ءَاتُواْ الزَّكَوةَ وَ أَطِيعُواْ الرَّسُولَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُون‏ و نماز را برپا كنيد و زكات را بدهيد و پيامبر را فرمان بريد تا مورد رحمت قرار گيريد.» (نور/56) در اين آيه از مؤمنان خواسته شده فرمان‌هاي پيامبر را اطاعت كنند. آيا اين آيه نشانگر مسؤوليت سياسي ـ اجتماعي پيامبر است؟ و در آيه ديگري دستور داده مي‌شود كه مردم علاوه بر ياري پيامبر، در برابر دستورهاي او كاملاً تسليم باشند و چون و چرا نكنند: «إِنَّ اللَّهَ وَ مَلَئكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلي النَّبي‏ِّ يَأَيهَُّا الَّذِينَ ءَامَنُواْ صَلُّواْ عَلَيْهِ وَ سَلِّمُواْ تَسْلِيمًا. خدا و فرشتگانش پيامبر را پشتيباني مي‌كنند. اي مؤمنان! شما نيز او را ياري دهيد و در برابر دستورهايش كاملاً تسليم باشيد.» (احزاب/56)

اكنون اين پرسش پيش مي‌آيد كه آيا دستور به اطاعت از پيامبر نشان از مسؤوليت سياسي وي مي‌باشد؟ يا اينكه مردم مدينه چون براي پيامبر تقدس قائل بودند او را به عنوان رهبر سياسي هم پذيرفتند؟ آيا رفتارهاي سياسي پيامبر بويژه در بعد سياست خارجي و روابط با ديگر كشورها و اقوام، از وحي سرچشمه گرفته يا كاري فردي از پيامبر بوده است؟ آيا مسؤوليت‌ سياسي پيامبر در دايره‌ي بشير ونذير بودن اوست؟ مباني قرآني سياست خارجي پيامبر در شئونات اجرايي و روابط صلح‌آميز ديگر تمدن‌ها، ملل و دولت‌ها چيست؟ مباني قرآني سياست خارجي پيامبر در حوزه‌ي تبليغ و ارشاد ديگر ملت‌ها، دولت‌ها و تمدن‌ها چيست؟ مباني قرآني سياست خارجي پيامبر در حوزه‌ي اقتصاد و روابط بازرگاني با ديگر ملل و دولت‌ها چه بوده است؟

سوالات یا اهداف این پایان نامه :

پرسش‌هاي پژوهش

1ـ مباني قرآني سياست خارجي پيامبر در شؤونات اجرايي و روابط صلح‌آميز ديگر تمدن‌ها، ملل و دولت‌ها چيست؟

2ـ مباني قرآني سياست خارجي پيامبر در حوزه‌ي تبليغ و ارشاد ديگر ملت‌ها، دولت‌ها و تمدن‌ها چيست؟

 

اهداف اين پژوهش

ــ آشنايي با مسؤوليت‌هاي پيامبر در حوزه‌ي سياست خارجي.

ــ آشنايي با مباني قرآني مسؤوليت‌هاي پيامبر در حوزه‌ي سياست خارجي.

 

 

 

 دانلود رایگان فایل دموی این پایان نامه

(فقط حاوی ده صفحه ازصفحات پایان نامه با فرمت ورد):

پایان نامه مسئولیت های سیاسی پیامبر در حوزه سیاست خارجی و روابط بین الملل در قرآن

(فقط حاوی ده صفحه ازصفحات پایان نامه با فرمت PDF):

پایان نامه مسئولیت های سیاسی پیامبر در حوزه سیاست خارجی و روابط بین الملل در قرآن

Author: 92