شرط بودن مباشرت در حضانت-پایان نامه حقوق


 دانلود پایان نامه

عنوان کامل پایان نامه :

  آسیب شناسی فقهی قوانین حضانت

قسمتی از متن پایان نامه :

 

6 پایان حضانت

موضوع پایان حضانت از طفل و استقلال از حمایت های قانونی و تعیین زمان پایان حضانت موضوع اختلاف نظر میان حقوق­دانان و قضات است و به لحاظ فقدان رویه قضایی، محاکم در پرتو استنباط از مقررات به صدور احکام مربوطه در این خصوص می پردازند. اهمیت این بحث از آنجا است که رای وحدت رویه شماره 593 مورخ 1/9/73 و مفهوم مخالف ماده 19 قانون تشکیل دادگاههای عمومی و انقلاب اجازه تجدید نظر از این گونه آراء نداده است و احکام صادره قطعی تلقی می شوند(طاهری نیا، 1383).

ازسوی دیگر حقظ شالوده و اساس نهاد مهمی چون خانواده نیازمند تعمیق روابط عاطفی میان اولاد و والدین است(طاهری نیا، 1383).

الف-بلوغ: برخی از حقوقدانان، طفل را مترادف صغیر معنا نموده اند وبدین جهت با آغاز بلوغ جسمانی یا رسیدن به سن معین در قانون، خاتمه حضانت از طفل را نتیجه می گیرند از نظر آنان علی رغم اینکه قوانین ایران در هیچ یک از متون تعریفی از طفل ننموده است لیکن با دقت در مقررات حجر و قیومیت می توان طفل را فردی که دوران صغر را میگذارند تعریف نمود و نظر به اینکه سن بلوغ در قانون مدنی 9 سال قمری در دختر و15سال قمری در پسران تعیین شده است. بعد از این سنین دوران طفولیت منقضی می گردد، قابل ذکر است که قانون مدنی از نظر مشهور فقها پیروی نموده است.

درهمین رابطه شعبه هفتم دیوانعالی کشور به دلیل آن که دختر در9 سالگی کبیر شده است انتخاب سکونت را به عهده او گذارده و در رأی دیگر که در خصوص اختلاف بین مرد و زن بر حضانت فرزند مشترک بروز داشته بلوغ دختر را کافی برای انتخاب او در سکونت با پدر و مادر دانسته است رویه اکثر دادگاههای خانواده نیز بر این گونه است که انتخاب زندگی با پدر یا مادر در صورت وقوع طلاق بعهده دختر بالغ واگذار و از اتخاذ تصمیم در این مورد خودداری می نمایند.

ب-رشد: معیار بلوغ به عنوان نقطه پایانی حضانت با تامین کننده ضرورتهای زندگی امروز نیست و این امر به خصوص در مورد دختران که بلوغ زود هنگامی دارند، انکار ناپذیر است، همین مسأله باعث شده تا گروهی حمایت های مربوط به حضانت را تا زمانی که طفل بالغ شده و رشید می گردد پایدار بدانند از این دیدگاه طفل و صغیر مفهمومی واحد ندارند و با توجه به فقدان تعریف قانونی از طفل، به دستورات دینی لزوم احسان نمودن به والدین از سوی فرزندان استناد شده و پایان طفولیت به معنای قطع ارتباط فرزند با والدین به حساب نیامده است. کسانی که به این نظر معتقدند ماده 1177 قانون مدنی و تکلیف طفل به محترم شمردن والدین در هر سنی که می باشد را ملاکی در تایید معنا یافتن طفل به فرزند تلقی نموده اند و در همین راستا، پدیدار شدن آثار بلوغ یا رسیدن به سن قانون را موجب اتمام حضانت نمی دانند. علی رغم این نظر، آراء فقهای امامیه پایان حضانت را آغاز رشد طفل بالغ شده اعلام کرده است. از نظر آنان فواید و مصالحی که بر حضانت مترتب است با بلوغ و رشدی که طفل حاصل می کند مرتفع می شود و کودک سابق دیگر نیازی به حمایت های این چنین نخواهد داشت.

سوالات یا اهداف این پایان نامه :

1-4 اهداف تحقیق

  1. بررسی حق بودن یا تکلیف بودن حضانت.
  2. بررسی شرط بودن مباشرت در حضانت.
  3. بررسی متغییرهای موثر در حضانت.
  4. بررسی قلمرو زمانی حضانت.

Related posts:

Back to Top